Πέμπτη, Φεβρουαρίου 11, 2010

Ο ΛΑΓΝΟΣ ΑΣΘΕΝΗΣ (ποίημα)

Ο Λάγνος Ασθενής

Θύμασαι στο σχολείο;
που είχα ρήξη στο ισχίο;
μοιρογνομώνιο ζήτησες
ψαλίδι για να κόβεις
σου'δωσα το διαβήτη μου
μα ήταν σακχαρώδης

Κι είν' η μονοπυρρήνωσή μου λοιμώδης
Είμαι άρρωστος για σένα – δεν το νιώθεις;

Νιώθω σαν να'μαστε
Στον Νιαγάρα
πόπο τρομάρα
παω για εγχείριση στη Γενεύη
ο καταράκτης μου
χειροτερεύει

Κι όλο μου βγαίνει επιχείλιος έρπης
Είμαι άρρωστος για σένα - δεν το βλέπεις;

δέν έχεις άγχη
δεν έχεις κόμπλεξ
ούτε στηθάγχη
είδα το τρίπλεξ
κι αν είναι όλα μια οφθαλμαπάτη;
θα προτιμούσα μια ψηλάφηση προστάτη.

Κι είν' η αναιμία μου σιδηροπενική
Ειμαι άρρωστος για σένα – δεν σου αρκεί;

Κι αν στο κρεβάτι δεν είχα διάρκεια
φταίει η νεφρική μου ανεπάρκεια
Δεν γίνεσαι εραστής λατίνος
με σύνδρομο καρπιαίου σωλήνος
Εμεινα να ακούω του υπερηχογραφήματος τους γδούπους
μα το'πε κι ο Ηouse: “it's never lupus”

Κι είναι η κύστη μου του κόκκυγα
Είμαι άρρωστος για σένα – το λέω ολόψυχα

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 03, 2010

Του Παραμελημένου αδερφού...


Του Παραμελημένου αδερφού...


Μου φέρθηκες σαν να'μουνα
ο άλλος Χαϊτίδης
δίχως το μούσι δίχως κιθάρα
άσημος άγνωστος - με λίγα λόγια
εσύ'σαι ο Μάικλ κι εγώ η Λατόγια


Μ'ένα αρμόνιο σε σιγοντάρω
σου κάνω σκρην καλάθι βάνεις
είμαι ο Χρήστος κι είσαι ο Φάνης
είμαι ο Πάνος κι εσύ 'σαι ο Χάρης
Με ενα φα και μ'ενα σολ
Με κάνεις να νιώθω Μαρκ Γκασόλ


Πιάνω να παίξω Γκέημ μπόι
Μάριο μόνο γράφει η οθόνη
Λουίτζι με λένε διάολε
είμαστε το ίδιο σόι
ας γράφατε επώνυμο
νιντέντο αδελφοκτώνοι!


Τώρα ο Χιούι μαζί με τον Λιούι
Αννα Καλουτά κι Έρικα Μπρόγιερ
Κι ο Ρόλαντ Ντεμπούρ σε ώρα προπόνησης
Γελάνε και καίνε στο τζάκι τον Ντιούι
μαζί με το δεκαδικό σύστημα ταξινόμησης*


Μου φέρθηκες σαν να'μουνα
ο άλλος Χαϊτίδης
μ'άφησες μόνο να μαντάρω την κάλτσα
κι έτρωγα σμέουρα με τον Chewbaka
στην καλαμπάκα στην καλαμπάκα.


* για πολύ ψαγμένους το εν λόγω αστειάκι

eXTReMe Tracker